« اقوال بزرگان در باره ليله قدر » سخن در باره ليله قدر بر چند قسم است : اوّل : اختلاف دانشمندان در معناى اين اسم و مأخذ آن . ابى بن كعب و عايشه گويند : كه شب قدر شب بيست و هفتم ماه رمضان است ، روايت شده كه ابن عبّاس و ابن عمر گفتند پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود ، شب بيست و هفتم را بنويسيد . و از زر بن حبيش روايت شده كه گفت گفتم بابى منذر از كجا دانستى كه آن شب بيست و هفتم است ؟ گفت ، به معجزه‌اى كه رسول خدا ( ص ) آن را خبر داد ، فرمود ، خورشيد صبح فردا طلوع مىكند مانند طشتى كه براى آن نورى نيست در معنى كسوف مىشود خورشيد ميگيرد . و بعضى گفته‌اند : بيگمان خدا كلمات اين سوره را تقسيم كرد بر شبهاى ماه رمضان ، چون به شب بيست و هفتم رسيد به آن اشاره نمود ، و فرمود اين است « 1 » . و بعضى گفته‌اند : كه آن شب بيست و نهم است ، و از ابى بكر روايت شده كه گفت شنيدم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ، كه ميفرمود آن را در شبهاى دهه آخر طلب كنيد در نه شب كه باقى ماند يا پنج شب يا سه

--> ( 1 ) - شب قدر از نظر عموم اهل سنّت به پيروى از ائمه و رهبران گمراهشان مانند ابو حنيفه و شافعى و مالك و احمد بن حنبل شب بيست و هفتم است باستناد روايت عايشه و ابى بن كعب ، و در اين شب در مساجد خود جمع شده و شير برنج ميخورند و بعضى از دعاهايى كه از علماء خودشان رسيده و كتبا ميخوانند و نماز مستحبّ را به جماعت ميگذارند ، كه اين خود بدعت است . ( مترجم )